Bij Vuursche Lodge in Baarn draait alles om ontmoetingen. Ondernemers Sybren Ophof en Pascale Heinsius hebben de locatie, het voormalige Groot Kievitsdaal, zo ingericht dat gasten zich automatisch in gesprek begeven: „In gesprek over een label op een fles, zo snel kan het gaan.” Sybren Ophof en Pascale Heinsius hadden hun zaken uitstekend op de rit bij evenementenlocatie Fort de Gagel in Utrecht. Nadat ze in 2021 in het project stapten, groeide het uit tot een goedlopende evenementenlocatie en restaurant.
De zaken gingen echter zó voorspoedig dat er een onverwacht ‘probleem’ ontstond. Pascale runt de dagelijkse operaties en personeelszaken. „Ik hoef me echt geen moment te vervelen”, zegt zij. „Maar deze man werd een beetje onrustig.” Sybren: „Op een gegeven moment hadden we dat zó goed neergezet dat ik vooral druk was met onkruid trekken en met m’n boormachine rondlopen. Dat resulteerde erin dat ik m’n hoofd niet voldoende kon gebruiken, dat ik me een beetje begon te vervelen.”
Paardrijden door de bossen
Het begon zó erg te kriebelen dat er toch weer een nieuw project werd gezocht. Sybren: „We hebben allerlei dingen bekeken. Een molen, een ander fort. Wij rijden paard om te ontspannen. En een paar jaar geleden reden we hier door de bossen en kwamen we dit pand tegen. Hoewel het pand, toen nog restaurant Groot Kievitsdal, ‘niet helemaal onze smaak was’, was Sybren meteen verkocht. Hij lacht: „Ik zei wauw, wat een mooie locatie. Ik zag Pascale op haar paard al een beetje ineen duiken.”
We streven naar een tien. Dat is eigenlijk makkelijker dan voor een negen gaan
Sybren Ophof,Vuursche Lodge
Na driekwart jaar stevig onderhandelen konden Sybren en Pascale op 1 juni 2025 eindelijk hun handtekeningen bij de notaris zetten. Al een paar maanden later moet de getransformeerde Vuursche Lodge haar deuren voor publiek openen. „Het was een vliegende start”, vertelt Sybren. In onze marketing gaven we aan op 1 september open te gaan. Niemand durfde die eerste weken te boeken, ze dachten blijkbaar dat de verf nog nat zou zijn.” „Ik heb de marketeer toen gevraagd om de openingsdatum even te veranderen naar 15 augustus. Toen belde een kennis, iemand die eerder met ons gewerkt had en wel vertrouwen in ons had. Of hij op 20 augustus een autointroductie kon doen. Toen hadden we opeens tien dagen minder om af te bouwen. Maar het is gelukt.”
Veeleisende doelgroep
Anders dan bij Fort de Gagel richten Sybren en Pascale zich met de lodge uitsluitend op de zakelijke markt: evenementen van 75 tot 1000 personen, variërend van congressen, bedrijfsfeesten, awardshows en autointroducties. „We hebben een doelgroep die heel veeleisend kan zijn”, zegt Sybren. „We hebben bijvoorbeeld mensen gehad die aangaven dat ze in een bepaalde soep die we serveerden drie pompoenpitjes wilden hebben, géén vier. Daar kun je wat van vinden, maar je kunt het ook gewoon doen.” Het is niet toevallig dat het ondernemersechtpaar na het ruim tweehonderd jaar oude fort wéér koos voor een locatie met een rijke geschiedenis. Het oorspronkelijke pand brandde in 1998 volledig af, en werd daarna geheel opnieuw opgebouwd, zij het in een andere stijl. „Veel evenementenlocaties zijn rechttoe rechtaan, facilitaire hokken”, zegt Sybren. „Een presentatie is leuk, maar dat kun je net zo goed in een video doen.”
Wood Wide Web
„Wat wij zien is dat mensen op een evenement bij elkaar komen om verbinding te zoeken. Dat is eigenlijk de hele functie van een evenementenlocatie. Die verbinding hebben we gesymboliseerd met de eik die voor de deur staat. Die eik bestaat uit drie delen: de kroon, de stam en de wortels.” „Zo hebben we het gebouw ook ingedeeld. Bovenin heb je Crown. De begane grond heet Timber en de kelder heet Roots. Het echte verhaal zit onder de grond. Die wortels hebben schimmeldraden waarmee bomen signalen kunnen afgeven aan andere bomen: ze staan nooit alleen. Dat heet het Wood Wide Web, het netwerk onder de grond. Wij zijn het netwerk boven de grond.”
In gesprek over labels
Heel praktisch proberen Sybren en Pascale zeker te stellen dat bezoekers van een evenement aan tafel of aan de bar met elkaar aan de praat raken. Sybren: „We hebben bijvoorbeeld statafels die net iets groter zijn dan gemiddeld: er passen acht man aan in plaats van vier.” „Vaak zie je dat wijn rondgebracht wordt en wordt uitgeserveerd. Als wij hier borrels doen, zetten we juist wijnkoelers op tafel met meerdere soorten wijn erin, waardoor een tafel snel in gesprek komt: ‘Goh, drink jij altijd chardonnay? Oh, ik drink altijd dit, waarom vind je dat lekker?’ Wij kopen geen gebotteld water, dat vinden we onzin. Dat willen we laten zien met een boodschap op de fles. Daarover kunnen mensen met elkaar in gesprek raken. Zo snel kan het gaan.” „We streven naar een tien. Wij willen de beste evenementenlocatie van Nederland zijn. Dan betekent dat we nergens concessies kunnen doen. Maar dat is eigenlijk makkelijker dan voor een negen gaan. Als er ergens een stuk verf af is, hoef je nooit te zeggen ‘oh, laat maar gaan, dat doen we morgen’. Elke dag zijn er natuurlijk wel zaken die geen tien zijn, maar dat streven betekent dat we het meteen oplossen.”
Plannen voor een hotel
Ondanks dat de tien misschien nog niet altijd wordt bereikt, is de Vuursche Lodge bijna een jaar na de overname een goedlopende evenementenlocatie geworden. Betekent dat niet dat de verveling alweer dreigt toe te slaan? Sybren: „We hebben hier nog wel dromen. De villa naast de lodge zouden we graag over willen nemen, om daar uiteindelijk een stuk aan te bouwen en hotelkamers te realiseren, het zou een prachtig hotel midden in de bossen kunnen opleveren.” „Dat is in Nederland vrij ingewikkeld en we zitten echt nog in een opstartjaar. Dus de verveling, zover zijn we nog niet.” Pascale, met een zijdelingse blik op Sybren: „Ik geef het ongeveer een jaar.”
Bron: AD.nl
